Anna Grabka

Category

Opowiadania

Krótkie opowieści, spostrzeżenia, przemyślenia…

Miejsca szczególne

Każdego dnia przejeżdża rowerem spacerową uliczką miasta. Wraca tędy z pracy. Uwielbia czuć powiew wiatru na twarzy. I lubi patrzeć na to miasto, które się nigdzie nie śpieszy. Rodziny z dziećmi na popołudniowym spacerze. I ludzie w zewnętrznych ogródkach kawiarni sączą kawę lub delektują się deserem. Gdy odwiedzają ją znajomi –… Continue Reading →

Pogodzona

To dziś właśnie minęło 12 lat odkąd ją straciła. Najpierw było niedowierzanie, potem przetoczył się ogrom bólu. Później przyszła złość. Na te wszystkie okoliczności, na tych wszystkich ludzi wokół, którzy byli, widzieli, ale nie rozpoznali. Na końcu przyszło zrozumienie. Że gdyby tylko zdawali sobie sprawę – zapobiegliby. Że gdyby tylko mieli… Continue Reading →

Jak drzewo

Była jak rozłożyste drzewo. Wydawało się, że miejsce, w którym wyrosła było bezpieczne, a zapuszczonych korzeni nic nie wyrwie. Owszem, zdarzały się jakieś wiatry, czasem odłamały gałąź, czasem mocno wyginały pień. Ale nie zagrażało to jej życiu. Wichury jedynie umacniały, nadawały giętkości. Rosła więc rozłożyście i radośnie wyciągała swe gałęzie… Continue Reading →

Intuicja

Nikt nie spodziewał się, co ukrywa pod burzą loków. Zawsze cicha i spokojna, zdawać by się mogło, że uległa i bez własnej inicjatywy. Zawsze nieco w cieniu. Tak, jakby nie wierzyła we własną siłę i w to, że jej pomysły i jej rozwiązania są dobre. Wyrażała swoje zdanie, ale zostawiała, by decyzję podjął ktoś inny. Oddawała odpowiedzialność… Continue Reading →

Dojrzała miłość

Wczoraj pracując myślała sobie, że chce dojrzałej miłości. Kiedyś tęskniła za miłością, która wypełniałaby luki jakie są w niej. Myślała o tym, aby ktoś jej pomagał na co dzień, żeby było jej lżej. I żeby był ktoś, kto da jej poczucie bezpieczeństwa. I żeby ta osoba kochała ją bezwarunkowo. Teraz myśli inaczej…. Continue Reading →

Zamilkła

Pomyślała, że to miłe, gdy zadzwoni do niej ktoś, kogo się nie spodziewała i tak zwyczajnie powie: Dzwonię, żeby zapytać, co u Ciebie, bo tak zamilkłaś i znikłaś z horyzontu.  Tak, to bardzo miłe. Tym bardziej, że był to ktoś, kto w dziwny sposób wie o jej najważniejszych sytuacjach życiowych… Tym bardziej, że ma świadomość, że to ktoś, kogo oblegają… Continue Reading →

© 2018 Anna Grabka — Powered by WordPress

Theme by Anders NorenUp ↑